“Het einde van al onze verkenningen is,
daar aankomen waar we zijn vertrokken
en die plek voor het eerst echt kennen.”
T. S. Eliot

Deze vrij vertaalde regels uit het gedicht Little Gidding van T.S. Eliot las ik laatst in een mindfulness boekje, en deden mij gelijk denken aan het gouden boekje Sloffie Sleepboot dat ik mijn kinderen vaak voorlas toen ze klein waren. Het gaat over een kleine roodgeverfde sleepboot met een blauwe schoorsteen die ontevreden is op de plank van een speelgoedwinkel. Sloffie vindt namelijk dat hij voor iets beters bestemd is, en daarom neemt de eigenaar van de winkel het sleepbootje mee naar huis zodat hij daar kan varen in de badkuip. Maar ook de badkuip kan hem niet bekoren en Sloffie gaat verder op avontuur. Zijn wereld wordt steeds groter, van beekjes tot rivieren en van dorpjes tot de grote stad, maar op het einde verlangt Sloffie toch weer terug naar die kleine badkuip.

In het verleden heb ik mij vaak gevoeld zoals Sloffie. Ik studeerde af als muziekdocent aan het Conservatorium, maar had destijds toch het idee dat ik voor iets anders bestemd was. De rest van mijn leven muziekles geven, dat kon ik mij twintig jaar geleden echt niet voorstellen. Als een vlinder die van bloem naar bloem fladdert voor nectar, zo fladderde ik rond van baan naar baan. Ik verkende op die manier veel verschillende werkplekken en functies, zelfs nieuwe beroepen, en studeerde wat af. Steeds op zoek naar die nóg mooiere bloem. 

Ik zag hetzelfde gebeuren bij een aantal van mijn studenten van de Opleiding Docent Muziek. Al tijdens hun opleiding waren er plannen voor een andere studie, een ander werkveld. En waarom ook niet? Het leven heeft zoveel te bieden, te onderzoeken, te ervaren. En als we Eliot en Sloffie moeten geloven is dat proces ook nodig.

Sinds een paar jaar heb ik het gevoel dat ik na al mijn verkenningen weer heel tevreden in mijn muziekles-badkuip dobber. Ik geef les aan groepen kinderen en jongeren en kan nu zo genieten van het plezier dat zij ervaren bij het samen muziek maken en van de ontwikkeling die zij doormaken. En ik voel nu ook – misschien wel voor het eerst écht – hoe betekenisvol mijn werk in het klaslokaal is. Aan de ene kant is het misschien jammer dat ik dat twintig jaar geleden niet zo ervoer. Maar het heeft ook iets prachtigs dat je door alles wat je hebt meegemaakt, door alle wegen die zijn verkend, weer kunt aankomen bij het begin en dat zó kunt waarderen.

Over de auteur:
Lisa van Bennekom is werkzaam als muziekdocent in het MBO en is daarnaast freelance coach/trainer/maker. Binnenkort verschijnt haar eerste liedbundel ‘Goeiedag allemaal!’ met 12 liedjes en bijbehorende muziekactiviteiten voor kinderen van 2-10 jaar.

Portretfoto: Rutger Vos